ΗΡΑΚΛΗΣ

Ο Ηρακλής ήταν αρχαίος μυθικός ήρωας. Γεννήθηκε στη Θήβα και ήταν γιός του Δία και της Αλκμήνης, απόγονος του Περσέα.

[Επεξεργασία] Μύθος
Η μητέρα του Αλκμήνη ήταν παντρέμενη με τον Αμφιτρύονα, με τον οποίον κατέφυγαν στη Θήβα, επειδή δολοφόνησε τον Ηλεκτρύωνα (πατέρας της Αλκμήνης και γιος του Περσέα). Ο Δίας πήρε την μορφή του Αμφιτρύονα και κοιμήθηκε με την Αλκμήνη. Πριν γεννηθεί ακόμα ο Ηρακλής, ο Δίας ανήγγειλε στους Θεούς ότι θα γεννηθεί από την Αλκμήνη απόγονος του Περσέα, που θα βασιλεύσει στον Θρόνο των Περσίδων. Όταν γεννήθηκε ο Ηρακλής, η Ήρα, η γυναίκα του Δία, που τον ζήλευε για τις απιστίες του, έστειλε στην κούνια του δύο φίδια, αλλά το βρέφος τα στραγγάλισε. Ο θετός πατέρας του Ηρακλή, ο Αμφιτρύονας, που ανάλαβε να τον μεγαλώσει, τον δίδαξε την τέχνη του ηνιόχου, ο Κάστορας του δίδαξε την οπλασκία, ο Αίλυκος την πάλη, ο Εύρυτος το τόξο, ο κένταυρος Χείρωνας τις επιστήμες και ο Λίνος τη μουσική.

Ο Ηρακλής παλεύει με το λιοντάρι της Νεμέας. Λευκή λήκυθος του Ζωγράφου του Διόσφου, πρώτο τέταρτο 5ου αι. π.Χ
Ο μύθος, που σώθηκε από τον Ξενοφώντα, μας διηγείται το περιστατικό εκείνο, που ο Ηρακλής καθισμένος σ' ένα σταυροδρόμι, είδε να περνούν από μπροστά του δύο πανέμορφες κοπέλες. Η μια του έδειξε έναν εύκολο δρόμο, φαρδύ και ίσιο, που αν τον ακολουθούσε, θα χαιρόταν τη ζωή, αλλά θα έκανε ένα σωρό κακές πράξεις που θα τον καταδίκαζαν στην κρίση των ανθρώπων. Αυτή ήταν η Κακία. Η άλλη κόρη, η Αρετή, του έδειξε ένα δύσκολο δρόμο, γεμάτο κοφτερές πέτρες και αγκάθια, στενό και δύσβατο, που θα τον βάδιζε δύσκολα, αλλά θα κέρδιζε στο τέλος του την αναγνώριση από τους συνανθρώπους του. Έτσι ο Ηρακλής ακολούθησε την Αρετή, προτιμώντας να υποφέρει για να διαβεί το δύσβατο δρόμο της, αλλά να γνωρίσει τη δόξα και την τιμή με τις καλές του πράξεις και την αρετή του.
Ως έφηβος προκάλεσε τον πόλεμο μεταξύ της Θήβας με το βασίλειο του Ορχομενού. Ως ανταμοιβή για τη νίκη του εναντίον του Ορχομενού, πήρε για γυναίκα του τη Μέγαρα, κόρη του βασιλιά της Θήβας, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Η Ήρα όμως τον τρέλανε, με αποτέλεσμα να σκοτώσει τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Πήγε στο Μαντείο των Δελφών για να πάρει χρησμό, ώστε να εξαγνισθεί. Σύμφωνα με τον χρησμό έπρεπε να υπηρετήσει για δώδεκα χρόνια τον Ευρυσθέα, βασιλιά της Τίρυνθας, και να πραγματοποιήσει τους άθλους που του πρόσταζε εκείνος.

Ο Ηρακλής φονεύει τον κένταυρο Νέσσο. Mελανόμορφος αμφορέας του Ζωγράφου του Νέσσου, περ. 620-610 π.Χ.
Στο πλαίσιο τών άθλων ο Ηρακλής σκότωσε το λιοντάρι της Νεμέας, σκότωσε τη Λερναία Ύδρα, έπιασε το γοργό ελάφι της Κερύνειας, σκότωσε τον Ερυμάνθιο Κάπρο, καθάρισε τους στάβλους του Αυγεία, σκότωσε τις Στυμφαλίδες Όρνιθες, έπιασε τον άγριο ταύρο της Κρήτης, έκλεψε τα άγρια άλογα του Διομήδη, πήρε τη ζώνη της Ιππολύτης, έφερε τα βόδια του Γηρυόνη στον Ευρυσθέα, άρπαξε τα μήλα των Εσπερίδων και τέλος έφερε τον Κέρβερο από τον Άδη.
Εκτός από τους άθλους ο Ηρακλής έχει και άλλα κατορθώματα.
Πήρε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία και ελευθέρωσε την Ησιόνη, την κόρη του βασιλιά Λαομέδοντα από ένα θαλασσινό τέρας. Δε συνέχισε όμως μέχρι τέλους την εκστρατεία, γιατί ήταν πολύ βαρύς και η Αργώ, το πλοίο των Αργοναυτών, δε μπορούσε να σηκώσει το βάρος του.
Στη Λιβύη νίκησε το γίγαντα Ανταίο, γιο του Ποσειδώνα και της Γης, που ήταν πολύ δυνατός, επειδή έπαιρνε δύναμη πατώντας τη Γη, το κορμί της μητέρας του. Ο Ηρακλής, καταλαβαίνοντας πού οφειλόταν η δύναμή του, τον σήκωσε ψηλά με τα δυνατά μπράτσα του και τον έπνιξε χωρίς δυσκολία.
Ύστερα από αυτό το κατόρθωμα, ο Ηρακλής κουρασμένος, έπεσε να κοιμηθεί. Τότε οι Πυγμαίοι, ένας λαός νάνων, τον αλυσόδεσαν και τον κάρφωσαν στη γη. Όταν ξύπνησε ο Ηρακλής, τινάχτηκε επάνω και αρπάζοντάς τους στη χούφτα του, τους τύλιξε όλους στο τομάρι του λέοντα της Νεμέας που φορούσε.

Ο Ηρακλής πιάνει το ελάφι της Κερύνειας. Αττικός μελανόμορφος αμφορέας περ. 530–520 π.Χ.
Ο Ηρακλής ελευθέρωσε ακόμα και τον Προμηθέα, που τον είχε δέσει ο Δίας στον Καύκασο για να τον τιμωρήσει επειδή είχε χαρίσει στους ανθρώπους το μυστικό της φωτιάς.
Αυτός έφερε την Άλκηστη από τον Άδη, αφού πάλεψε με το Χάρο και την ελευθέρωσε. Η Άλκηστη ήταν γυναίκα του βασιλιά των Φερών Αδμήτου, που, για να σώσει τον άντρα της, δέχτηκε να πεθάνει αντί γι' αυτόν. Ο Ηρακλής έτυχε να περνά εκείνες τις μέρες από τις Φερές και πέρασε να επισκεφτεί το φίλο του το βασιλιά. Μαθαίνοντας τη μεγάλη συμφορά που είχε βρει το παλάτι του, έτρεξε και, προλαβαίνοντας το Χάρο, πάλεψε μαζί του και έφερε στη ζωή ξανά την όμορφη Άλκηστη.
Ο Ηρακλής σκότωσε ακόμα, για να απαλλάξει τους ανθρώπους από την τυραννία, τον αιμοβόρο τύραννο της Αιγύπτου Βούσιρι.
Ελευθέρωσε το Θησέα από τη φυλακή του βασιλιά των Μολοσσών στην Ήπειρο.
Το τελευταίο κατόρθωμα του Ηρακλή ήταν ο φόνος του κενταύρου Νέσσου, που προσπάθησε να κλέψει τη γυναίκα του ήρωα, την όμορφη Δηιάνειρα.
Τη στιγμή που ο Νέσσος πέθαινε από τα δηλητηριασμένα βέλη του Ηρακλή εκμυστηρεύθηκε στη Δηιάνειρα ότι ο σύζυγός της δεν την αγαπούσε πια και ότι για να ξανακερδίσει την αγάπη του, έπρεπε να του δώσει να φορέσει ένα χιτώνα, αφού τον βουτήξει πρώτα μέσα στο αίμα του πεθαμένου κενταύρου.
Η Δηιάνειρα, που δεν ήξερε ότι το αίμα του Νέσσου ήταν δηλητηριασμένο από τα βέλη, έδωσε το χιτώνα στον ήρωα. Οι πόνοι του Ηρακλή ήταν τόσο φριχτοί, ώστε τρελάθηκε και, ανάβοντας φωτιά πάνω στην κορφή του βουνού Οίτη, κάηκε ζωντανός. Ακόμα και σήμερα, η υψηλότερη κορυφή αυτού του βουνού ονομάζεται Πυρά.
Μετά το θάνατό του ο Ηρακλής απο-θεώθηκε, έγινε δηλαδή θεός της δύναμης και της ρώμης. Ο Δίας τον πήρε στον Όλυμπο και τον πάντρεψε με τη θεά της νιότης, την Ήβη.
Τον Ηρακλή οι αρχαίοι Έλληνες τον παρίσταναν συνήθως ντυμένο με τη λεοντή, να κρατά ένα ρόπαλο στο χέρι, με παράστημα γίγαντα και σώμα δυνατό, νεανικό και εύρωστο.

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Οι αποστολές στη Σελήνη
Άρθρο, Σεπτέμβριος 2003
Η πρώτη προσπάθεια που έγινε από τις Ηνωμένες Πολιτείες με το σκάφος Pioneer-3 ήταν ανεπιτυχής. Αυτό το σκάφος που προωθήθηκε το Δεκέμβριο του 1958 απέτυχε να φθάσει στο στόχο του λόγω ενός προβλήματος. Σε λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, η Σοβιετική Ένωση σημείωσε μια επιτυχία όταν συνετρίβη το Luna 2 στην περιοχή Palus Putredinus της Σελήνης. Τον Οκτώβριο του 1959, το Luna 3 πετώντας κοντά από την επιφάνεια της Σελήνης επέτρεψε στις φωτογραφικές μηχανές του να ανακαλυφθεί για πρώτη φορά το κρυμμένο πρόσωπο ή η αθέατη πλευρά του φεγγαριού.
Μέχρι τις 25 Μαΐου του 1961, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ John Kennedy έκανε τη διάσημη πια ομιλία του στη Γερουσία των ΗΠΑ και στην οποία υποσχέθηκε να κατακτήσει η ανθρωπότητα το φεγγάρι "πριν από το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας", οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση είχαν στείλει περίπου 50 τηλεκατευθυνόμενα διαστημικά σκάφη στο γήινο φυσικό δορυφόρο.
Σε ένα κλίμα έντονου ανταγωνισμού, μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, κάθε κράτος υποστήριζε ότι κάθε αποστολή ήταν η πρώτη για ένα γεγονός. Η πρώτη φορά που συγκρουόταν ένα σκάφος με τη Σελήνη ή το πρώτο πέταγμα κοντά στο έδαφος της ή λήφθηκαν οι πρώτες εικόνες της σεληνιακής αθέατης πλευράς ή η πρώτη κανονική προσελήνωση ή το πρώτο σκάφος που επέστρεψε στη Γη και άλλες πολλές πρωτιές για κάθε κράτος.
Κάθε επιτυχημένη αποστολή των 'Pioneer', 'Ranger', Luna', 'Zond', 'Surveyor', 'Lunakhod', ή 'Lunar Orbiter' πρόσθεσε σημαντικά στοιχεία για ό,τι ξέρουμε σήμερα για το φεγγάρι, αλλά και προετοίμασαν την επιστήμη και την τεχνολογία για τη μελλοντική εξερεύνηση άλλων ηλιακών συστημάτων, και για γήινες εφαρμογές. Κάθε "πρωτιά" συχνά συνοδευόταν με εντυπωσιακές φωτογραφίες και τηλεοπτικές εικόνες από τις οποίες λήφθηκαν πολλά χρήσιμα επιστημονικά στοιχεία. Οι πληροφορίες από όργανα που βρίσκονταν πάνω στα σκάφη (αισθητήρες θερμοκρασίας, διάφορα φασματόμετρα σε διαφορετικά μήκη κύματος, αναλυτές χημικής σύνθεσης, σεισμογράφους, λέιζερ, μαγνητόμετρα, όργανα ελέγχου ακτινοβολίας), επέτρεψαν την πρόοδο της επιστήμης.
Τα πρώτα σεληνιακά δείγματα συλλέχθηκαν από τους Neil Armstrong και Buzz Aldrin κατά τη διάρκεια της αποστολής Απόλλων 11 τον Ιούλιο του 1969. Μεταξύ του 1969 και του 1972 έξι αποστολές του προγράμματος Απόλλων επανέφεραν δείγματα από έξι διαφορετικές περιοχές του φεγγαριού. Αργότερα, μεταξύ του 1972 και του 1976, τρία σοβιετικά αυτοματοποιημένα διαστημικά σκάφη (Luna 16, 20 και 24) επέστρεψαν δείγματα σεληνιακού βράχου.
Οι προσπάθειες των Αμερικανών
Τα πρώτα σεληνιακά σκάφη της NASA ήταν του προγράμματος Ranger, μεταξύ του 1961 και του 1965, τα οποία είχαν ως σκοπό αφού προσκρούσουν πάνω στο φεγγάρι να πάρουν εικόνες υψηλής ανάλυσης λίγο πριν αυτά συγκρουστούν, π.χ. από απόσταση μισού μέτρου. Τα πρώτα έξι σκάφη απέτυχαν αλλά τα τρία τελευταία πέτυχαν το σκοπό τους.
Η επόμενη γενιά διαστημικών σκαφών ήταν σκάφη προσελήνωσης, του προγράμματος Lunar Surveyor. Το Surveyor 1 προσεληνώθηκε τον Ιούνιο του 1966. Μάλιστα ενώ ξεκίνησαν επτά συνολικά Surveyor τα δύο απέτυχαν, το ένα απέτυχε να πυροδοτηθεί και στο άλλο χάθηκε η επικοινωνία λίγο πριν προσεληνωθεί. Το τελευταίο σκάφος προσεληνώθηκε τον Ιανουάριο του 1968. Τα Surveyor πήραν λεπτομερείς φωτογραφίες των περιοχών στις οπόιες προσεδαφίστηκαν αργότερα τα διαστημόπλοια του προγράμματος Απόλλων, εξετάζοντας την επιφάνεια της Σελήνης με τη βοήθεια ενός μικρού μηχανικού φτυαριού, και είχαν κι ένα επιστημονικό όργανο με ακτίνες άλφα για τη χημική ανάλυση του σεληνιακού εδάφους.
Από το 1966 ως το 1967, η NASA χαρτογράφησε το 99% της σεληνιακής επιφάνειας με τη βοήθεια πέντε σεληνιακών σκαφών που βρίσκονταν σε τροχιά. Με το Lunar Orbiter 1 έως το Lunar Orbiter 5, πέτυχε μια λεπτομερή ανάλυση από τα 60 μέτρα ή και καλύτερη ακόμη. Το Lunar Orbiter 5 χαρτογράφησε 36 επιλεγμένες εκ των προτέρων περιοχές, που ήταν υποψήφιες για να προσεδαφιστούν τα σκάφη Απόλλων, με μια ανάλυση από τα 20 μέτρα έως και τα 2 μέτρα.
Τα διαστημόπλοια Apollo 8 και 10 ήταν οι πρώτες επανδρωμένες αποστολές σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, που έγιναν το 1968 και το 1969, ενώ μετέφεραν πολλές εικόνες του. Τα Apollo 11, 12, 14, 15, 16 και 17 ήταν επανδρωμένες αποστολές που προσεληνώθηκαν μεταξύ του 1969 και του 1972, επιστρέφοντας σχεδόν 400 κιλά σεληνιακών δειγμάτων και στοιχείων από διάφορα άλλα πειράματα.
Οι προσπάθειες των Σοβιετικών
Το πρώτο και το τελευταίο διαστημόπλοιο, που επισκέφτηκαν το φεγγάρι ήταν το 1959 και το 1976 αντίστοιχα και ήταν Σοβιετικά. Οι σοβιετικές αποστολές Luna και Zond φωτογράφισαν επίσης το φεγγάρι, ενώ το Luna 3 έδωσε στην ανθρωπότητα για πρώτη φορά εικόνες της αθέατης πίσω μεριάς της Σελήνης, το 1959. Έγιναν συνολικά 24 αποστολές του προγράμματος Luna, με τις αρχικές αποστολές να είναι φωτογραφικά διαστημόπλοια σε τροχιά και τα τελευταία να είναι σκάφη που προσεδαφίστηκαν.
Το ρομποτικό όχημα Luna 13 προσεδαφίστηκε με επιτυχία στο φεγγάρι τον Φεβρουάριο του 1966, με διαφορά τεσσάρων μηνών από ένα Αμερικανικό αντίστοιχο σκάφος, δίνοντας λεπτομερείς εικόνες της επιφάνειας του φεγγαριού. Το Luna 16 το 1970 ήταν το πρώτο από τρία σοβιετικά σκάφη που επέστρεψε ένα σεληνιακό δείγμα (μετά όμως από το Αμερικανικό Απόλλωνα 11).
Μερικά από τα σεληνιακά σκάφη είχαν επίσης ρομποτικά οχήματα για να κινηθούν γύρω από τη σεληνιακή επιφάνεια, τα ονομαζόμενα Lunokhod. Τα πέντε διαστημικά σκάφη Zond ήταν διαφορετικού σχεδιασμού και λειτούργησαν ταυτόχρονα μεταξύ του 1965 και του 1970, σαν φωτογραφικά διαστημικά οχήματα, ενώ οι αποστολές Luna ξεκίνησαν εστιάζοντας στην προσεδάφιση στο φεγγάρι. Η αποστολή Luna 24 ήταν η τελευταία αποστολή στο φεγγάρι το 1976, που επέστρεψε στη Γη δείγματα σεληνιακού εδάφους.
Το νέο ξεκίνημα με τη Clementine 1 και το Lunar Prospector
Μετά από το 1976, το φεγγάρι αγνοήθηκε από τη NASA και τους Σοβιετικούς μέχρι που αναπτύχθηκε το Αμερικανικό πρόγραμμα SDIO, ή όπως είναι γνωστό "Πόλεμος των Άστρων". Τότε πέταξε το διαστημικό σκάφος Clementine 1 για να χαρτογραφήσει την επιφάνεια του φεγγαριού με σύγχρονα όργανα, από κοινού με τη NASA. Το Clementine 1 έφθασε στο φεγγάρι το Φεβρουάριο του 1994.
Κανονικά και το διαστημικό σκάφος Γαλιλαίος της NASA, που κατευθύνθηκε προς το Δία, άνοιξε κάποιους από τους εξοπλισμούς του κατά τη διάρκεια δύο σύντομων περασμάτων από το φεγγάρι το 1990 και το 1992 όταν έκανε ελιγμούς για να βοηθηθεί από τη βαρύτητα κατά την πτήση του. Εντούτοις, τα στοιχεία που αποκτήθηκαν για τη Σελήνη ήταν λίγα και πολύ γενικής φύσης.
Το Clementine 1 ήταν σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι για περισσότερο από δύο μήνες, κάνοντας συνολικά πάνω από 300 περιστροφές, από τις 19 Φεβρουαρίου έως τις 5 Μαΐου του 1994. Τελικά το Clementine 1 άφησε τη σεληνιακή τροχιά για να πλησιάσει τον αστεροειδή Geographos 1620, που ήταν τότε κοντά στη Γη, αλλά μια δυσλειτουργία των υπολογιστών ανάγκασε το διαστημικό σκάφος να μη φθάσει ποτέ τον αστεροειδή.
Εκτός από τα πολύτιμα στοιχεία που συνέλεξε στο φεγγάρι χρησιμοποιώντας σύγχρονα όργανα, το Clementine 1 είχε μια φανταστική κοινωνικοπολιτική επιτυχία επειδή ανακάλυψε πάγο στο σεληνιακό Νότιο πόλο, την πρώτη ένδειξη οποιασδήποτε συγκέντρωσης νερού στο φεγγάρι.
Λόγω αυτού του γεγονότος, την ανακάλυψη του πάγου στο φεγγάρι, το ενδιαφέρον για το φεγγάρι αυξήθηκε εντυπωσιακά και η πολιτική πίεση οδήγησε τη NASA να χρηματοδοτήσει το πρώτο σκάφος της για το φεγγάρι, περισσότερο από 20 χρόνια μετά το τελευταίο σκάφος της που πήγε στο φεγγάρι, το σκάφος Lunar Prospector ή Σεληνιακός Μεταλλοδίφης.
Όπως και το Clementine 1, το Lunar Prospector φτιάχτηκε γρήγορα και φτηνά. Το κόστος αποστολής ήταν μόνο 63 εκατομμύρια δολάρια. Ολόκληρη δε η διαδικασία της ανάπτυξης μέχρι την ολοκλήρωση του και τη δοκιμή ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από 2 χρόνια. Όταν είναι γεμάτο από καύσιμα, το διαστημικό σκάφος θα ζυγίζει μόνο 295 κιλά. Πολύ λιγότερο από ό,τι ζυγίζει ένα αυτοκίνητο. Το Lunar Prospector έφερνε πέντε όργανα για να μελετήσει το φεγγάρι και το σκάφος προωθήθηκε τον Ιανουάριο του 1998, σχεδόν 4 χρόνια μετά από την πτήση της Clementine.
Οι πέντε αισθητήρες του Σεληνιακού Μεταλλοδίφη ή Lunar Prospector περιλαμβάνουν ένα φασματόμετρο ακτίνων γάμμα (GRS) και ένα φασματόμετρο (NS) νετρονίων για να δώσουν χάρτες σχετικά με την αφθονία των στοιχείων στη σεληνιακή επιφάνεια (εκτός από το νερό). Ο αισθητήρας NS μπορεί να ανιχνεύσει ίχνη νερού κάτω από 10 μέρη ανά εκατομμύριο (PPM), αν και βρήκε πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις από αυτή.
Τα στοιχεία από την Clementine 1 και το Lunar Prospector έκαναν να είναι ξεπερασμένα τα στοιχεία από τα προηγούμενα σεληνιακά οχήματα που ήταν τροχιά, αλλά δεν καθιστούν ξεπερασμένα και τα στοιχεία από τα δείγματα του προγράμματος Απόλλων και τα άλλα γεωφυσικά στοιχεία από τα άλλα διαστημικά σκάφη της δεκαετίας του '60 και του '70.
Οι προσεχείς αποστολές στο φεγγάρι
Αλλά τώρα αρχίζει και η σεληνιακή περιπέτεια της Ευρώπης. Με το σκάφος SMART-1 (Small Missions for Advanced Research in Technology) η ESA βάζει σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη ένα διαστημόπλοιο που θα πετάξει με την πρωτοποριακή μέθοδο της Ιοντικής Προώθησης.
Το 2004 το Ιαπωνικό Lunar-A, θα στείλει δύο βολιστήρες των 3 μέτρων που θα διαπεράσουν μέσα στο έδαφος του φεγγαριού κοντά στις περιοχές προσελήνωσης του Απόλλων 12 και 14.
Ενώ το 2006 πάλι το Ιαπωνικό SELENE θα εξετάσει την προέλευση και εξέλιξη του φεγγαριού.
Αναφορά: Από σελίδα της NASA
Δείτε και τα σχετικά άρθρα
34 χρόνια μετά την πρώτη προσεδάφιση, σχεδιάζεται ο εποικισμός της Σελήνης

ΑΡΗΣ

Από ύψος 275 χιλιομέτρων, το Opportunity διακρίνεται ως κουκκίδα.

NASA,Πασαντίνα, Καλιφόρνια: Δυόμισι χρόνια μετά την άφιξή του στον Αρη, το ρομπότ Opportunity της NASA έφτασε στον Κρατήρα Βικτόρια, αναζητώντας νέα στοιχεία για το χαμένο νερό του πλανήτη, ενώ ο νέος Αναγνωριστικός Δορυφόρος του Αρη (MRO) το καθοδηγεί από ψηλά.Στις εικόνες υψηλής ανάλυσης που μεταδίδει o MRO από ύψος 275 χιλιομέτρων, το πλάτους δυόμισι μέτρων Opportunity φαίνεται ως κουκκίδα, ενώ πίσω του διακρίνονται ακόμα και τα ίχνη των τροχών. Οι δορυφορικές παρατηρήσεις θα βοηθήσουν τώρα τους υπεύθυνους της αποστολής να αποφασίσουν αν θα κατεβάσουν το ρομπότ στο εσωτερικό του κρατήρα.Το Opportunity και το πανομοιότυπο Spirit έφτασαν σε αντίθετες πλευρές του Αρη τον Ιανουάριο του 2004 και συνεχίζουν να κινούνται στον πλανήτη έχοντας υπερβεί κατά 10 φορές την προγραμματισμένη τρίμηνη αποστολή τους.Δύο μήνες μετά την άφιξή του, το Opportunity εντόπισε ενδείξεις ότι στην Ισημερινή Πεδιάδα του Αρη υπήρχε κάποτε υγρό νερό. Οι ερευνητές της αποστολής, στο Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) της NASA στην Καλιφόρνια, ελπίζουν τώρα ότι η εξερεύνηση του Κρατήρα Βικτόρια θα προσφέρει νέα στοιχεία για το κατά πόσο το νερό αυτό σχημάτιζε μόνιμες θάλασσες, ή αν εμφανιζόταν μόνο σε ξαφνικές ή περιοδικές πλημμύρες.Ο κρατήρας, πλάτους περίπου 2,4 χιλιομέτρων, έχει ψηλά χείλη με εκτεθειμένα, κλιμακωτά πετρώματα. Στις διαστρωματώσεις αυτές καταγράφεται μεγαλύτερο διάστημα στο γεωλογικό παρελθόν του Αρη από ό,τι σε οποαδήποτε άλλη τοποθεσία έχει ερευνήσει μέχρι σήμερα το ρομπότ.Το Opportunity θα κινηθεί πρώτα στην περιφέρεια του κρατήρα, ενώ οι επιστήμονες της NASA μελετούν δεδομένα του MRO για να βρουν μια ασφαλή οδό πρόσβασης προς το εσωτερικό της τεράστιας τρύπας, ώστε το ρομπότ να μην κολλήσει στην αρειανή άμμο.«Προσπαθούμε να βρούμε ένα ασφαλές μέρος για να μπούμε και να βγούμε» είπε ο επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής Στίβεν Σκάιερς. «Δεν ενδιαφέρομαι να κάνω μια βουτιά θανάτου σε αυτόν τον κρατήρα».

ANTAΡΚΤΙΚΗ

Νέα δεδομένα περιγράφουν μία άλλη προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο η Ανταρκτική πάγωσεΈνας πολύ παλιός πυρήνας πάγου, πάχους 1.200 μέτρων, εντοπίστηκε στην Ανταρκτική, δίνοντας μία νέα διάσταση σχετικά με τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας κατά την τελευταία περίοδο της Εποχής των Παγετώνων. Εργαζόμενοι στη γεώτρηση Law Dome στην Ανταρκτική, οι επιστήμονες συμπεριλαμβανομένης μιας επιστημονικής ομάδας από το Antarctic Cooperative Research Centre and Australian Antarctic έχουν τρυπήσει με τρυπάνι σε έναν πάγο ηλικίας 80.000 ετών, για να αποκαλύψουν τις εκείνες τις πληροφορίες με τις οποίες θα αποδείξουν ότι η αλλαγή του κλίματος μπορεί να μην συνέβει από το Βορρά προς το Νότο στο τέλος της τελευταίας περιόδου της Εποχής των Παγετών, όπως πιστεύαμε μέχρι τώρα. Τα συμπεράσματά τους παρουσιάζονται στην επιστημονική επιθεώρηση Science.Περίπου 14.500 χρόνια πριν, στο μέσο της τελευταίας περιόδου της Εποχής των Παγετώνων, μία σειρά από δραματικές αλλαγές τις θερμοκρασίας πραγματοποιήθηκαν για περίπου 1000 χρόνια τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο ημισφαίριο. Παραδείγματος χάριν, συγχρόνως η θερμοκρασία στη Γροιλανδία αυξανόταν κατά περίπου 10 βαθμούς κελσίου - σε λιγότερο από μία δεκαετία - ενώ αντίστροφα στην Ανταρκτική η θερμοκρασία μειωνόταν.Μέχρι τώρα θεωρούσαμε ότι οι μεγάλες αλλαγές θερμοκρασίας στην Αρκτική (που οφείλονται στην ωκεάνια κυκλοφορία, στο βόρειο Ατλαντικό) μεταφέρονταν στην Ανταρκική. "Η θεωρία ήταν ότι όλη αυτή η θερμότητα που πήγαινε στην Γροιλανδία έπρεπε να προέρχεται από κάπου. Στην πραγματικότητα, ήταν αποτέλεσμα απορρόφησης από το νότο, κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ανταρκτική πάγωσε", εξηγεί ο Tas van Ommen, ένας από τους αυστραλιανούς ερευνητές του ερευνητικού προγράμματος. Μέχρι τώρα, υπήρχε μεγάλη αβεβαιότητα για τη χρονολογία που έλαβαν χώρα οι κλιματικές αλλαγές. Εντούτοις, εξαιτίας της μεγάλης χιονόπτωσης στην περιοχή της γεώτρησης Law Dome , οι ερευνητές ήταν σε θέση για πρώτη φορά να καταγράψουν λεπτομερώς τις θερμοκρασιακές διακυμάνσεις στην Ανταρκτική.Όταν στη συνέχεια σύγκριναν τις θερμοκρασίες, που υπολογίστηκαν ότι υπήρχαν μεταξύ 9.000 έως 19.000 χρόνια πριν, με εκείνες που καταγράφηκαν στη Γροιλανδία στο τέλος της τελευταίας περιόδου της Εποχής των Παγετώνων, βρήκαν ότι η ψύξη της Ανταρκτικής εμφανίστηκε ταυτόχρονα με (εάν όχι πριν) τις αλλαγές στη Γροιλανδία. "Είδαμε την Ανταρκτική όταν ξεκίνησε να παγώνει πριν στη Γροιλανδία συμβεί το οτιδήποτε", λέει ο Ommen, ο οποίος θεωρεί ότι αυτά τα αποτελέσματα θα αλλάξουν την μέχρι πρότινος αποδεκτή θεωρία για τη δυναμική των κλιματικών αλλαγών. "Αυτό είναι σημαντικό επειδή το κλίμα σ' όλο αυτήν την περίοδο, 14.500 χρόνια πριν δεν ήταν πολύ σταθερό και μερικά μοντέλα κλίματος προβλέπουν ότι θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε σε αυτή την αστάθεια, λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου".

Ancient Egypt Link with AustraliaAn Article by Paul White - 1996After 5,000 years Australia's Amazing Hieroglyphs still struggle for recognition!Egyptian hieroglyphs found in New South Wales:The hieroglyphs tell the tale of early Egyptian explorers, injured and stranded, in ancient Australia. The discovery centres around a most unusual set of rock carvings found in the National Park forest of the Hunter Valley, 100 km north of Sydney.The enigmatic carvings have been part of the local folklore of the area for nearly a century with reports of people who sighted them as far back as the early 1900's.The site was secretly visited by families "in the know" in the 1950's and fell back into local mythology for a couple of decades until it was accidentally rediscovered by a man looking for his lost dog.The carvings are in a rock cleft, a large block of split sandstone on a cliff-face that has created a small chasm or "chamber" of two flat stone walls facing each other that widens out from two to four metres and is covered in by a huge flat rock as a "roof" at the narrow end.The cleft is most cave-like and only accessible by a small rock chute from above or below, well disguised from the average bush-walker.When you first come up the rock chute and climb into the stone hallway you are immediately confronted by a number of worn carvings that are obviously ancient Egyptian symbols. These are certainly not your average Aboriginal animal carvings, but something clearly alien in the Australian bush setting.There are at least 250 hieroglyphs.At the end of the chamber, protected by the remaining section of stone roof, is a remarkable third-life sized carving of the ancient Egyptian god "Anubis", the Judge of the Dead !The hieroglyphs were extremely ancient, in the archaic style of the early dynasties.This archaic style is very little known and untranslatable by most Egyptologists who are all trained to read Middle Egyptian upward.The classic Egyptian dictionaries only handle Middle Egyptian, and there are few people in the world who can read and translate the early formative style.Because the old style contains early forms of glyphs that correlate with archaic Phoenician and Sumerian sources one can see how the university researchers who saw them could so easily have thought them to be bizarre and ill-conceived forgeries.The ageing Egyptologist Ray Johnson, who had translated extremely ancient texts for the Museum of Antiquities in Cairo eventually was successful in documenting and translating the two facing walls of Egyptian characters - which stemmed from the Third Dynasty.The rock walls chronicle a tragic saga of ancient explorers shipwrecked in a strange and hostile land, and the untimely death of their royal leader, "Lord Djes-eb".A group of three cartouches (framed clusters of glyphs) record the name of "RA-JEDEF" as reigning King of the Upper and Lower Nile, and son of 'Khufu' who, in turn, is son of the King 'Sneferu'.This dates the expedition just after the reign of King Khufu - known in the Greek as "Cheops" alleged builder of the Great Pyramid.Lord Djes-eb may have actually been one of the sons of the Pharaoh Ra Djedef, who reigned after Khufu.

PROPHETS AND PROPHECIES

Most prophecies are channeled information recorded in one form or another by the prophets old and new. They speak about our timeline as the return to a Golden Age after the chaos of physical reality, and the restorations of souls through healing, balance, and awareness, in the alchemy of time and consciousness. Prophecies sometimes mention the return of a savior, in the light, to guide the way.WHAT IS PROPHECY?ABORIGINALANIMALS AND PROPHECYAPPARITIONSASTEROIDBIBLICAL PROPHECIESBLAVATSKY, HELENA P. CAYCE, EDGAR DOYLE, SIR ARTHUR CONAN ESCHATOLOGY VARIOUS CULTURESESKIMO WOMAN ESPERANZA, MARIA FATIMA PROPHECIESHENOCH PROPHECIES - BILLY MEIERHERMES TRISMEGISTUSHINDU PROPHECIESINCAN PROPHECIESIRLMAIER, ALOIS ISLAMIC PROPHECIESLINCOLN, ABRAHAM MAYAN CALENDAR & PROPHECIESMERLIN - MYRDDINMIRACLES APPARITIONS JESUS - MARY CROSSES OF LIGHT CRYSTAL TEARS HEALING WATER / WELLS HINDU DRINKING MILK MIRACLE UFO AND ALIEN SIGHTINGS WEEPING STATUES - BLOOD, OIL, WATERMOTHER SHIPTON'S PROPHECIESNATIVE AMERICAN CHEROKEE CHIPPEWA HOPI LAKOTA MOHAWK ONODAGANOSTRADAMUSPAPAL PROPHECIES SAINT MALACHYGORDON-MICHAEL SCALLIONSITCHIN, ZECHARIATARABICH, MITAR TERELYA, JOSYP WASHINGTON, GEORGE H.G. WELLSZOROASTRIAN - SAOSHYANT

Ancient Egyptian Flying VehiclesThese images were found on the ceiling beams of a 3000-year old New Kingdom Temple, located several hundred miles south of Cairo and the Giza Plateau, at Abydos.From this images we see many craft that resemble modern day flying machines.HelicoptersSubmarine (1940) - or UFO?